
Hayatımda ilk önce SEVMEYİ öğrendim
Çünkü sevdikçe kendimi hissettiğimi öğrendim
AFFETMENİN ne olduğunu anladım ve affedilmenin
Affetmenin aslında yeni insanlar kazandırdığını gördüm
Bir gün geçmişime baktığımda PİŞMANLIĞIMDAN üzülmediğimi gördüm,
Bunları biz yaşadık çünkü…
Birisini HATIRLAMANIN aslında ufak bir telefon görüşmesi kadar basit olduğunu biliyorum artık
Aslında BANA DEĞER VEREN İNSANLARIN çok yakınımda olduğunu
Fakat gözlerimin hep uzaklarda olduğunu anladım
Birisini kırdıktan sonra ÖZÜR DİLEMENİN aslında beni ben yaptığını
SEN BENİM İÇİN ÖNEMLİSİN kelimesinin verilebilecek en büyük hediye olduğunu buldum
Bir yerden sonra KELİMELERİN mana ifade etmediğini biliyorum
Sahilde yürür ve düşünürken birininde beni DÜŞÜNDÜĞÜ duygusu beni sevindiriyor
MUTLU OLMANIN aslında bir kedinin güzel bir anını yakalamak kadar basit olduğunu anladım
KAÇIRDIĞIM FIRSATLARIN aslında bana yeni fırsatlar yarattığını gördüm
Yıldızların benim için parladığını görmeyen gözlerimle,
Gün geldi HAYATIMDAN KAYAN YILDIZLARIN gömüldüğü maziyi unutması gerektiğini anladım
GÖZLERİN kelimelerden daha önemli olduğunu ve yalan söyleyemediklerini biliyorum
Hayatımda YANIMDA GÖRMEK istediklerimi yanımda göreceğim,
Çünkü onların bana değer verdiklerini biliyorum
TELEFONUN 160 karakterine üzüntünün,mutluluğun,yıkıntının sığdığını gördüm
YAŞAMIN YAŞAMAYA DEĞER OLDUĞUNU
VE İSTERSEM MUTLU OLACAĞIMI ÖĞRENDİM…
Bunların hepsini yaşayarak öğrendimmm...
|